on-line:

Ogółem na stronie:

Jak się uczy w Europie?

Francja

Oświata we Francji składa się z trzech głównych szczebli: podstawowego (dzieci od sześciu do 11 lat), niższego średniego (tzw. kolegia, od 11 do 14 lat), wyższego średniego (licea, od 15 do 18 lat). Szkolnictwo jest powszechne i bezpłatne, obowiązkowo trzeba się uczyć między szóstym i 16. rokiem życia. Kładzie się tam duży nacisk na wyrobienie w uczniach postaw obywatelskich - najmłodsze dzieci mają pierwsze zajęcia z edukacji obywatelskiej, a ośmiolatki uczą się już historii i geografii Francji.

Trzy razy w czasie nauki ministerstwo edukacji przeprowadza ogólnopaństwowe testy. Ich wyniki są tylko diagnozą wiedzy i umiejętności uczniów, nie mają wpływu na ich promocję (w Polsce egzaminy zewnętrzne na koniec podstawówki i gimnazjum). W liceach obowiązuje od 27 do 35 godzin lekcyjnych tygodniowo. Od 2000 r. wprowadzono w ostatnich dwóch klasach możliwość indywidualnego doboru przez ucznia części przedmiotów i pracy indywidualnej w szkolnej bibliotece w ramach planu lekcji.

Egzamin maturalny (bakalaureat) zdawany jest z większości przedmiotów. Zależnie od profilu klasy ucznia otrzymany wynik przeliczany jest przez specjalny współczynnik i dopiero tak uzyskany wynik jest wpisywany na świadectwo. Uczniowie uczący się w liceach o profilach zawodowych uzyskują świadectwo umiejętności zawodowych, dyplom robotnika wykwalifikowanego lub zdają maturę zawodową (oprócz przedmiotów ogólnych wymaga zdania egzaminu z przedmiotów zawodowych).

Uniwersytety zwykle przyjmują wszystkich chętnych, którzy zdali egzamin maturalny (z wyjątkiem kierunków medycznych i farmaceutycznych), inne uczelnie przyjmują na podstawie wyników matury lub przeprowadzają egzaminy wstępne.

Wielka Brytania

Nie ma jednolitego systemu edukacyjnego, różni się on w zależności od części Zjednoczonego Królestwa, w której mieszkamy i się uczymy. Jednak różnice między Anglią, Walią i Irlandią Północną są niewielkie.

Wszędzie dzieci idą do szkoły już w wieku pięciu lat (i mają obowiązek do niej chodzi do 16. roku życia). Do ósmego roku życia dzieci uczą się w ok. 50-osobowych grupach w sali szkolnej, która jest otwartą przestrzenią, bez ławek, z zabawkami.

Uczniowie w wieku od ośmiu do 11 lat uczą się już bardziej tradycyjnie, a potem zaczyna się niższa szkoła średnia (odpowiednik polskiego gimnazjum), która trwa do 16. roku życia. Kolejne etapy edukacji kończą się zewnętrznymi egzaminami ogólnopaństwowymi.

Kto chce w przyszłości studiować, musi w wieku 16 lat przystąpić do egzaminu GCSE (General Certificate of Secondary Education). Potem można pójść m.in. do odpowiedników naszego liceum ogólnokształcącego. W pierwszym roku trzeba wybrać sobie co najmniej pięć przedmiotów. Po następnym minimum dwa z nich trzeba już zdawać na poziomie wyższym (A-level). Egzaminy odbywają się w maju i czerwcu.

We wrześniu uczelnie ogłaszają, jakie oceny będą dawały pierwszeństwo podczas rekrutacji w następnym roku akademickim. Na szczególnie ciekawe kierunki przyjmowani są uczniowie, którzy zdawali wcześniej egzaminy z co najmniej trzech przedmiotów i otrzymali z nich ocenę A (najwyższą).

Włochy

We Włoszech obowiązek szkolny obejmuje uczniów między szóstym i 15. rokiem życia. Podstawówka (scuola elementare) trwa pięć lat. Kończy się egzaminem złożonym z dwóch pisemnych testów - z włoskiego i ekspresji oraz logiki i rachunków - a także egzaminem ustnym z pozostałych przedmiotów.

Potem rozpoczyna się niższa szkoła średnia (scuola media), która trwa trzy lata. Żeby się do niej dostać, trzeba pokazać dyplom ze zdanych egzaminów na koniec podstawówki (ocena nie ma jednak znaczenia). Scuola media też kończy się egzaminem. Uczniowie zdają pisemnie język włoski, język obcy i matematykę oraz ustnie egzamin międzyprzedmiotowy.

Wyższa szkoła średnia trwa pięć lat. Oprócz tego istnieje trzyletnia szkoła zawodowa. Nauka w wyższych szkołach średnich kończy się egzaminem państwowym. Młodzi Włosi muszą zdać trzy egzaminy pisemne i jeden ustny (w sumie można zdobyć 100 pkt.).

Nie ma egzaminów wstępnych na studia, ale niektóre uczelnie przeprowadzają testy rekrutacyjne.

Hiszpania

Obowiązkowe nauczanie obejmuje młodych Hiszpanów od szóstego do 16. roku życia i dzieli się na dwa etapy - podstawowe (educacion primaira) i średnie obowiązkowe (educacion secundaria obligatoria). Trzeci etap - edukacja średnia maturalna (bachillerato) - jest już nieobowiązkowy.

Podstawówka trwa sześć lat i dzieli się na trzy dwuletnie cykle. Oprócz zwykłych przedmiotów we wszystkich przewidziane są lekcje religii, ale uczniowie mogą skorzystać z zajęć zastępczych. Oceny są opisowe, promocja jest co dwa lata. Jeśli uczeń ma niedostateczne osiągnięcia, może zostać w danym cyklu na trzeci rok nauki.

Obowiązkowa szkoła średnia trwa od 12. do 16. roku życia. Cztery lata nauki w niej podzielone są na dwa dwuletnie cykle. Na końcu uczeń dostaje coś w rodzaju przewodnika na czas dalszej nauki lub czas wyboru zawodu, który przygotowują nauczyciele z psychologiem. Dokument nie jest poufny, a jego wskazania nie obligują ucznia.

W szkołach średnich wyższego typu uczniowie mogą wybrać jeden z czterech profili: artystyczny, technologiczny, przedmioty przyrodnicze i zdrowie, przedmioty humanistyczne i społeczne. Wszystkie mają taki sam program z języka hiszpańskiego, historii, filozofii, języka obcego, języka autonomicznej prowincji (tam, gdzie się go używa) i kultury fizycznej.

Egzaminy wstępne na uniwersytety organizowane są przez niezależną komisję prowincjonalną wedle zaleceń ministerstwa edukacji.

[Pokaż komentarze] | [Dodaj komentarz]

pochodzenie 2003 r.: gazeta.pl